Atria, sieć roi się od takich przepisów, a ja nie mam jakichś wyjątkowych pomysłów na dania i gotuje dość standardowo, jakoże nie tylko dla siebie. Ograniczam jedynie tłuszcz (wolę podsmażyć na niewielkiej ilości, a potem udusić lub piec w piekarniku i śmietanę (nie używam już jej do sosów, przynajmniej nie dla siebie), jeśli chodzi o wcześniejsze przyzwyczajenia.
Być może trochę zmienię profil bloga.
O niemieckim nie będę Wam tu narzekać, ale ostatnio eksperymentuję z internetowymi przepisami - niestety są to słodycze, więc nie wiem, czy przyda się ta wiedza dietującym, chociaż może. Każda dieta zakłada, że w końcu będziemy mogli sobie pozwolić na coś więcej. Czy to jest Królewska Uczta wg Dukana, czy może nasze wymyślone i zaplanowane odstępstwo.
W związku z tymi eksperymentami mogłabym Wam przedstawiać opinie na temat tych przepisów - efektu i smaku, ale zobaczymy.
Marlenao, jak tylko zrobię coś pysznego, a niskokalorycznego, to pewnie napiszę o tym.
***
Co do Dukana. Nie stosuje w pełni III fazy, ale wg obliczeń dziś mam 99 dzień fazy utrwalania, 83 dni przede mną.
Przede wszystkim nie ma u mnie czegoś takiego jak uczta (codziennie zjadam coś, co można byłoby nazwać mianem ucztowego smakołyku), ale o tym mówiłam.
Natomiast zmieniło się to, że trochę za bardzo się rozpuściłam, przesadzając ze słodyczami i moja kilogramowa rezerwa stopniała, lecz pewnie nie bezpowrotnie.
Po prostu muszę zrobić sobie przerwę od odstępstw i zrezygnować z codziennego jedzenia słodyczy.
Nie smakują mi Dukanowe słodkości - substytuty, dlatego eksperymentowałam z normalnymi pokusami.
Waga trzyma się, ale kontroluję ją codziennie i właśnie teraz mam swoisty wake-up call, bo nie ma już rezerwy.
To dobra metoda (codzienne ważenie), by się pilnować i nie popaść w samozachwyt, ale uważajcie, aby nie przesadzać w drugą stronę.
Na forum dietowym, na którym urzęduję, zdarzają się przypadki osób wiecznie niezadowolonych z efektów, a może inaczej! Popadających w euforyczny stan podczas odchudzania.
Osoby te osiągnęły już swoje cele, a jednak ustalają nowe i ciągle się odchudzają, bo tam oponka, tam tłuszczyk, tu za grube udo...
BMI mają w niskiej stawce normalności, ale uparcie twierdzą i zarzekają się, że BMI nie odzwierciedla rzeczywistości, że tak naprawdę, mając BMI20 wyglądają nadal grubo i muszą nad sobą pracować, oczywiście stosując dalej dietę.
Nic bardziej błędnego nie mogły zrobić.
Musimy zdawać sobie sprawę z tego, że ludzkie ciało nie posiada idealnej symetrii, a idealna figura jest mrzonką i złudzeniem, jakie mamy, oglądając wymodelowane operacjami gwiazdy i zphotoshopowane zdjęcia fotomodelek. Nie wspominam już nic o modelkach wybiegowych, bo to inny temat - rzeka.
Moje BMI to 21.3, pewnie że coś bym w sobie zmieniła, odjęła tu, dodała tam, ale tak się nie da i na pewno dalsze odchudzanie nie sprawiłoby, że osiągnęłabym idealną sylwetkę.
Robiąc zdjęcia podsumowujące rezultaty diety zobaczyłam siebie nie w złudnym lustrze, ale na fotce i doszłam do wniosku, że góra była zbyt chuda, a w dole bym coś zmieniła. Nie pozostaje nic innego jak ćwiczyć, na pewno nie pomogłoby dalsze odchudzanie, więc proszę, nie przesadzajcie. Ustalcie sobie jeden cel, jeden! Gdy go osiągniecie, utrwalajcie.
Ja na utrwalaniu schudłam jeszcze trzy kilogramy (czyli da się, wprowadzając nowe, zdrowe pokarmy) i właśnie tak jest dobrze, więcej nie chcę.
)
-
marlenao:
Pokaż wszystkie (1) ›